Od samego dzieciństwa św. Jan Bosko zrozumiał, że aby móc przyprowadzić inne dzieci do Boga, powinien nie tylko proponować im wspólną modlitwę, ale także inne zajęcia, które lubią i na które czekają. Na podwórko swojego domu spraszał sąsiadów, by razem mogli się bawić, uczestniczyć w jego występach żonglerskich, słuchać rozmaitych historii w długie zimowe wieczory. Na końcu spotkania zawsze była wspólna modlitwa, a młody Janek często powtarzał wszystkim niedzielne kazanie księdza. Tak rodziło się to, co później nazwał Oratorium.

Oficjalnie Oratorium narodziło się 8 grudnia 1841 r. w Uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP, kiedy ks. Jan Bosko spotkał Bartłomieja Garelli w zakrystii kościoła Św. Franciszka z Asyżu: zapoznali się obaj, chwilę porozmawiali i ksiądz przeprowadził krótką katechezę. W następną niedzielę już było 5 chłopaków, którzy przyszli szukać „tego wesołego księdza” i pobyć z nim. Już po 4 latach w życiu Oratorium uczestniczyło 250-300 chłopców.

To typowa działalność salezjanów z dziećmi i młodzieżą na całym świecie. Oratorium nie jest budynkiem, ale przede wszystkim każdą działalnością sprzyjającą wszechstronnemu wychowaniu dzieci i młodzieży, owocnemu wykorzystaniu wolnego czasu, kształtując w duchu chrześcijańskim i duszę, i ciało.

Działalność Oratorium opiera się na systemie wychowawczym w duchu św. Jana Bosko, który definiuje to miejsce za pomocą czterech podstawowych wymiarów:

Dom: miejsce, które przygarnia, zapewnia ciepło, poczucie bezpieczeństwa i budowanie przyjaźni.
Szkoła: przestrzeń pomagająca w nauce, nadrabianiu zaległości szkolnych i rozwijaniu ukrytych talentów.
Kościół: środowisko formacji duchowej, modlitwy i ewangelizacji.
Boisko: podwórko gwarantujące radosną zabawę, sport i aktywny wypoczynek w gronie rówieśników.

Zapraszamy:

* dzieci i młodzież oraz całe rodziny od środy do piątku od 16.00 do 18.00

* dołącz do Wspólnoty Oratorium, czyli do wielkiej Rodziny księdza Bosko!

Kierownikiem Oratorium jest ks. Dan Machola

Przewijanie do góry