W dniach 1–8 listopada (raz dziennie) za pobożne nawiedzenie cmentarza i choćby krótką modlitwę w intencji zmarłych można uzyskać odpust zupełny i ofiarować go za zmarłych cierpiących w czyśćcu. Odpust zupełny można zyskać po spełnieniu czterech zwykłych warunków: stan łaski uświęcającej, Komunia Święta, brak przywiązania do grzechu – nawet powszedniego – oraz modlitwa w intencjach Ojca Świętego.
Od 2 do 8 listopada po Mszy Świętej wieczornej będzie możliwość wspólnotowego nawiedzenia cmentarza i uzyskania odpustu zupełnego za zmarłych. Gromadzimy się przy głównym wyjściu z kościoła.
Czym jest odpust?
Odpust to dar Kościoła, który „gładzi” kary doczesne za grzechy już odpuszczone w spowiedzi. Odpust zupełny usuwa je całkowicie; częściowy – tylko w części. Odpust można ofiarować za siebie albo za zmarłych (nie za inne żyjące osoby).
Warunki uzyskania odpustu zupełnego (tzw. „zwyczajne”):
-
Spowiedź sakramentalna (jedna wystarcza do kilku odpustów; zwyczajowo w ciągu ok. 20 dni przed/po danym dziele).
-
Przyjęcie Komunii świętej (za każdym razem w dniu uzyskania odpustu).
-
Modlitwa w intencjach Ojca Świętego (np. „Ojcze nasz” i „Zdrowaś Maryjo”).
-
Całkowite oderwanie od jakiegokolwiek grzechu, nawet powszedniego.
Przykładowe dzieła odpustowe:
-
Adoracja Najświętszego Sakramentu przez co najmniej 30 minut.
-
Pobożne odprawienie Drogi Krzyżowej w kościele.
-
Różaniec odmawiany w kościele, kaplicy, we wspólnocie lub rodzinie.
-
Pobożna lektura Pisma Świętego przez 30 minut.
-
Udział w uroczystym błogosławieństwie „Urbi et Orbi”.
-
Te Deum 31 grudnia; Veni Creator 1 stycznia lub w Zesłanie Ducha Świętego.
-
Nawiedzenie cmentarza i modlitwa za zmarłych (zwykle 1–8 listopada) – ofiarowane za dusze w czyśćcu.
Ważne uwagi:
-
Odpust zupełny można zyskać co najwyżej raz na dzień .
-
Jeśli zabraknie pełnego oderwania od grzechu lub któregoś warunku, odpust staje się częściowy.
-
Wymagana jest łaska uświęcająca (stan łaski) i brak kar kościelnych.
Po co Kościół daje odpusty?
Z troski o zbawienie wiernych i w oparciu o „skarb Kościoła” (zasługi Chrystusa, Matki Bożej i świętych). To praktyka łącząca sakramenty, modlitwę i miłość bliźniego, by pogłębiać nawrócenie i świętość życia.